Ex-works (EXW) - z zakładu (oznaczone miejsce)

Importer organizuje odbiór towarów z terenu sprzedającego i nabiera do nich praw własności przy załadunku. Zwykle ko­sztami opakowania i znakowania towarów gotowych do odbioru obarczony jest sprzedający, ale jeśli nabywca zażyczy sobie dodatkowego opakowania, sam musi pokryć jego koszty. Na nim też spoczywa odpowiedzialność za organizację transport! pokrycie kosztów ubezpieczenia itp. Ubezpieczenie powinno obejmować przypadki uszkodzenia lub utraty towaru zarówno podczas załadunku, jak i przewozu.

Free carrier (FCA) - franco przewoźnik (oznaczone miejsce)

Terminu tego używa się zamiast FOB, jeżeli wykorzystuje się transport drogowy. Wykorzystywany jest również wówczas gdy transport odbywa się kilkoma środkami na zasadzie od miejsca do miejsca (nie zaś z portu do portu). Towar przechodzi i nabywcy w czasie i miejscu zaznaczonym w kontrakcie. Może to być na przykład określony skład krajowy. Sprzedający mi powiadomić nabywcę, kiedy towar będzie przekazany przewoźnikowi, zgodnie z instrukcją nabywcy. Do momentu przekazania towaru przewoźnikowi sprzedający zachowuje prawo własności i związane z tym ryzyko; po przekazaniu towaru przewoźnikowi ryzyko i prawo własności przechodzą automatycznie na kupującego.

Free on Board (FOB) - franco statek (oznaczony port załadowania)

Sprzedający zobowiązany jest dostarczyć odpowiednio zapakowany i opisany towar na statek w porcie wskazanym przez nabywcę. Sprzedający odpowiada za towar do momentu załadowania na pokład, musi też udzielić nabywcy informacji, gdzie na statku znajduje się przesyłka.

Cost and Freight (CFR) - koszt i fracht (oznaczony port przeznaczenia)

Sprzedający jest zobowiązany do pokrycia wszystkich kosztów - łącznie z opakowaniem i znakowaniem - do chwili załadowania towaru na statek oraz uiszczenia opłaty za fracht do ustalonego wcześniej portu wyładunku. Sprzedający opłaca też ubezpieczenie do momentu załadunku. Od tej chwili wszelkie ryzyko bierze na siebie importer. Eksporter zobowiązany jest do uzyskania licencji eksportowych, zaś import importowych. Towar musi być wysłany w terminie wyznaczę w kontrakcie. Eksporter musi uzyskać czysty list przewozowy i przekazać go nabywcy albo jego bankowi (za pośrednictwem swojego banku).

Cost, Insurance and freight (CIF) - koszt, ubezpieczenie i fracht (oznaczony port przezna­czenia)

Zobowiązania są tu podobne, jak w poprzednim przypadku, ale eksporter odpowiada za ubezpieczenie także w czasie trans­portu do oznaczonego portu wyładunku. Polisa ubezpieczeniowa musi się równać wartości towaru plus 10% w celu pokrycia zwro­tu towaru (jeśli zajdzie taka konieczność). Importer powinien nalegać, by polisa obejmowała „wszelkie ryzyko", a wypłata - jeśli to możliwe - powinna być w tej samej walucie, co zapłata wynikająca z kontraktu sprzedaży.

Freight carriage paid (CPT) - przewoźne zapłacone do (oznaczone miejsce przezna­czenia)

Rozpowszechnione w Europie dla transportu drogowego lub wielorodzajowego. Eksporter uzyskuje wszystkie niezbędne li­cencje oraz organizuje i opłaca transport zamówionego towaru do miejsca przeznaczenia. Eksporter bierze na siebie wszelkie ryzyko aż do momentu, gdy pierwszy przewoźnik przejmie towar - wówczas ryzyko przechodzi automatycznie na importera. Jest on również zobowiązany do uzyskania wszystkich licencji im­portowych i pokrycia opłat celnych. Sprzedający musi powiado­mić kupującego (np. za pomocą faksu) o przekazaniu towaru pierwszemu przewoźnikowi.

Freight carriage and Insurance paid (CIP) - przewoźne i ubezpieczenie opłacone do (oznaczone miej­sce przeznaczenia)

Identyczne zasady jak w przypadku CPT, za wyjątkiem tego, że eksporter musi ubezpieczyć cargo na czas transportu towa­ru do oznaczonego miejsca przeznaczenia. Importer ma również prawo do rekompensaty z polisy ubezpieczeniowej eksporte­ra, który musi go powiadomić o zakresie ryzyka, jaki pokrywa polisa.

Delivery duty unpaid (DDU) lub delivery duty paid (DDP) - dostarczone (do opłacone) lub dostarczone (cło nieopłacone)

Cena oznacza, że eksporter pokrywa wszystkie koszty do­stawy na teren importera. W przypadku DDU opłaty celne po­krywa importer, natomiast w przypadku DDP - sprzedający. Ro­dzaj transportu może być negocjowany. Eksporter musi powia­domić nabywcę o przekazaniu towaru pierwszemu przewoź­nikowi. DDP jest korzystnym rozwiązaniem dla importera, gdyż może się on dowiedzieć, jaka będzie cena towaru, a dzięki temu obliczyć poniesione koszty i zysk.

Free alongside ship (FAS) - franco wzdłuż burty statku (oznaczony port załadowania)

Eksporter dostarcza towar wzdłuż burty statku we wskaza­nym miejscu załadowania. Kupujący musi zorganizować zała­dunek i transport oraz opłacić opłaty eksportowe, cła eksportowe i importowe oraz ubezpieczenie i inne.

Delivered at frontier (DAF) - dostarczone granica (oznaczone miejsce)

Stosowane w transporcie drogowym i wielorodzajowym. Sprzedający jest odpowiedzialny za towar do chwili dostarczenia go na granicę kraju przeznaczenia.

Delivered ex-ship (DES) - dostarczone statek (oznaczony port przeznaczenia)

Sprzedający odpowiada za towar do chwili wyładowania go w porcie przeznaczenia.

Delivered ex-quay (DEQ) - dostarczone nadbrzeże (oznaczony port przeznaczenia)

Sprzedający odpowiada za towar, dopóki nie opuści on nad­brzeża w porcie przeznaczenia, dlatego też może być zmuszony do pokrycia opłat celnych.

Ex-ship (EXS)

Eksporter odpowiada za towar do momentu, gdy zostanie on wyładowany w oznaczonym porcie przeznaczenia.

Ex-quay (EXQ)

Sprzedający odpowiada za towar, dopóki nie opuści on nad­brzeża w porcie przeznaczenia, dlatego też może być zmuszony do pokrycia opłat celnych.