Obecnie tytuł własności może być przekazany z upoważnienia przy dostar­czeniu listu przewozowego. Istnieją różne typy i rodzaje listów przewozowych:

Konosament na towary przyjęte do załadowania (received bili of lading). Dokument oznacza, że towar został przekazany armatorowi. Konosament na towary załadowane (shipped [on board] bili of lading) zawiera zwykle stwierdzenie „załadowane w dobrym stanie" i potwierdza, że towar faktycznie znajduje się na pokładzie statku.

Through bili of lading implikuje zaangażowanie dwóch lub więcej przewoźników w transport towaru na miejsce przezna­czenia.

Transshipment bili of lading jest podobny i oznacza, że nie ma bezpośredniego połączenia pomiędzy dwoma portami en route i armator musi przeładować towar w porcie pośrednim. Dotyczy to np. kontenerów przeładowywanych w portach po­średnich, takich jak Singapur, w kierunku dalszych, mniej uczę­szczanych portów.

"Zleżały" list przewozowy (stale bili of lading) Dostarcza się go w późniejszym terminie. Jest to dokument przedstawiany importerowi (odbiorcy lub bankowi), gdy już towar zostanie przetransportowany do miejsca przeznaczenia. Skutki takiego spó­źnienia listu przewozowego to opóźniona odprawa celna w po­rcie, magazynie lub składzie oraz dodatkowe opłaty za przechowywanie.

Konosament grupowy (groupage bili of lading). Możemy o nim mówić, gdy spedytor grupuje przesyłki różnych dostawców przeznaczone do różnych odbiorców jako LCL (less than fuli container load). Armator wystawia gru­powy konosament, zaś spedytor wydaje indywidualnym odbior­com świadectwo załadowania, zwane czasem house bili of lading.

Czysty konosament (clean bili of lading) nie zawiera żad­nych klauzul restrykcyjnych i oznacza, że towar został przyjęty i/lub załadowany w dobrym stanie i we właściwej ilości. Kono­sament czysty wydany przez armatora sugeruje, że przyjmuje on pełną odpowiedzialność za ładunek.

Konosament z klauzulą (claused bili of lading) zawiera klau­zule dodane przez armatora, stwierdzające, że istnieją pewne nieścisłości między opisem towaru a nim samym, np. towar jest niewłaściwie zapakowany, uszkodzony lub w jakiś sposób ze­psuty. Bank często nie chce przyjąć takiego konosamentu.

Negotiable bili of lading zawiera sformułowanie on his or their assigns (osobom upoważnionym) lub podobne. Zezwala się w ten sposób na zbycie (indos) upoważnienia i dostawę innym stronom uczestniczącym w transakcji. Każda ze stron potwierdza przelanie praw z dokumentu na inną osobę, umie­szczając stosowną klauzulę na odwrocie dokumentu.

Importer powinien zdawać sobie sprawę, że może się zetknąć (2 różnymi listami przewozowymi. Poniżej podajemy typowe informacje pojawiające się na dokumencie listu przewozowego:

1. Nazwa nadawcy przesyłki, zwykle eksportera lub jego przedstawiciela.

2. Nazwa statku.

3. Pełny opis towaru z uwzględnieniem ilości opakowań, za­wartości, wymiarów, wagi brutto i oznaczeń opakowania.

4. Znaki główne i numery identyfikacyjne towarów.

5. Port załadunku.

6. Port rozładunku.

7. Szczegóły opłat frachtowych wraz z podaniem, gdzie i kiedy zostaną uiszczone.

8. Nazwa odbiorcy.

9. Warunki przewozu.

10. Data otrzymania towaru do załadunku oraz data załadunku.

11. Nazwisko i adres osoby, którą należy powiadomić o przybyciu statku do portu przeznaczenia. Zwykle jest to importer i/lub jego przedstawiciel.

12. Liczba listów przewozowych odnoszących się do przesyłki podpisanych przez armatora lub jego przedstawiciela.

13. Podpis armatora lub jego przedstawiciela.

Na skróconym formularzu listu przewozowego nie żar cza się warunków przewoźnika. Zwykle wydaje się trzy dokumentu: jedną dla eksportera, drugą dla przewoźnika, a trzecią dla importera.