|
Bollinger Bands
Służy
do prognozowania terminu, w którym zakończy się wzrost lub
spadek notowań. Obszar wstęgi powstaje poprzez dodanie i
odjęcie k odchyleń standardowych od średniej ruchomej z n
sesji. Szerokość wstęgi nie jest ustawiona sztywno, ale
zmienia się w zależności od dynamiki cen w ostatnim okresie.
Wynika to z tego, że kurs o znacznej zmienności posiada
szerszą wstęgę niż dla notowań bardziej stabilnych. Uzyskano
to poprzez zastosowaniu odchylenia standardowego od krótkiej
średniej kroczącej (preferowana 15-sesyjna) przemnożonego
przez współczynnik K, który jest parametrem wskaźnika.
Najpopularniejszymi wielkościami tego parametru są 1,5 i
2,0, ale powinny one być dobierane w zależności od szybkości
wahań kursów.
INTERPRETACJA:
- W
przypadku wyjścia wykresu poza zakres wstęgi Bollingera
należy się spodziewać powrotu do niej. - Wyjście ponad
wstęgę jest sygnałem sprzedaży (2), a spadek poniżej niej
jest sygnałem kupna (1).
-
Utrudniona analiza występuje podczas długotrwałej zniżki lub
zwyżki kursów. Wykres ma wtedy tendencje do wzrostu (4) bądź
spadku (3) po jednej z krzywych wstęgi.
- Dość
powszechna jest również teoria, że po długotrwałej
stabilizacji kursów w centrum wstęgi Bollingera, kierunek
pierwszej wyraźniejszej zmiany wyznacza późniejszy trend.
- Szerokość
wstęgi informuje o ryzyku kupna akcji: im szersza wstęga (5,
6), tym wahania ceny większe, co wpływa na wzrost ryzyka.
Należy
pamiętać, że są to prognozy i wstęgę należy rozpatrywać
łącznie z innymi wskaźnikami, szczególnie ze wskaźnikiem ROC.
 |
